Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Spring / Summer Style Forecast while freezing

Φτάνει. Δεν αντέχω άλλο το κρύο. Κυκλοφορώ, - με βλέπετε -, τυλιγμένη σε ένα φούξια μπουφάν που προοριζόταν για βουνίσιο outfit, σκουφί χοντρό, γάντια άκομψα, παπούτσια ύφους "warm feet" κτλ κτλ...Βλέπεις από την άλλη την κάτοικο Λονδίνου Kate Moss να βγαίνει από celebrity chef restaurant με skinny jeans, μπλέιζερ και το πολύ καμιά πασμίνα, ντυμένη δηλαδή, σαν να είναι Aπρίλιος και βάλε στην Ελλάδα..
 Μήπως είναι τόσο μικρές οι αποστάσεις μέχρι το αυτοκίνητο του super model, - όπου εκτελεί χρέη cool συνοδηγού στο πλευρό επαγγελματία driver -, ώστε να μην προλαβαίνει να τo "πιάσει" η λονδρέζικη υγρασία;;;;; Γιατί στη δική μου περίπτωση, πες - πες - πες ο γυμναστής μου για περπάτημα από τη μια, no limo waiting for me από την άλλη, αναγκάζομαι να ντυθώ κίτσος κρεμμύδι για να αδράξω τη μέρα...Ούτε boho, ούτε 90's grunge, ούτε sophisticated 50's...τίποτα....


Το καλοκαιράκι όμως, τα πράγματα θα είναι αλλιώς...Περιμένω πως και πως, να δω στον καθρέφτη αυτό που νιώθω μέσα μου όμορφο. Φέτος, έχοντας ρίξει πολλά βλέφαρα στα fashion shows αποφάσισα να μείνω πιστή στο στιλ που δεν είναι τάση, αλλά state of mind. Στο στιλ που λατρεύω και που έγινε η αιτία να με φωνάζει από την εφηβεία κιόλας "Τσιβιλίκα" η μαμά μου, εποχή που η ίδια φόραγε κατακόκκινο, Joan Collins inspired σακάκι, με ίδιο βερνίκι νυχιών.
greekactor.blogspot.com

"Τσιβιλίκα" λοιπόν στο σπίτι μας, εννοούσαμε πάντα το 70's στιλ, με εμένα την πρωτότοκη μοναδικό οπαδό. Οι "άλλες" τρεις γυναίκες της οικογένειας, ούτε να το ακούσουν. Μάλιστα θα έλεγα ότι το κορόιδευαν ελαφρώς, όπως κορόιδευε ο Κωνσταντάρας τον hipppie καρνάβαλο κολλητό με την κουδούνα, που κουβάλησε η Βουγιουκλάκη από το Λονδίνο. 


Σήμερα, δικαιωμένη πια, διαπιστώνω - και αναγκαστικά συμφωνούν και οι "τρεις" τους -, ότι αυτό που με έκανε να νιώθω πάντα άνετα, αρέσει και σε κορίτσια που δεν μπορούν να ξεμυτίσουν, χωρίς να πλακωθούν με καμιά δεκάδα paparazzi...Το αγαπημένο μου στιλ φοριέται πολύ και υποστηρίζεται φανατικά από trend setters, για τουλάχιστον μια τριετία. Φυσικά, έχει "ωριμάσει" και έχει αφήσει για τη γενιά του πολυτεχνείου τις ναύλον, σκληρές ποιότητες στα υφάσματα. Τώρα, στη θέση αυτών, βρίσκεις υπέροχα εμπριμέ μεταξωτά, cotton voile και πολυτελή suede. Για να μη μιλήσω για τα απίστευτα κοσμήματα. 
Ο τρόπος που φοριέται αυτό το στιλ μπορεί να έχει αφετηρία ένα ήπιο, ρομαντικό, λιγουλάκι "βρωμιάρικο" Woodstock ύφος, μπορεί να φτάσει όμως να εκφράζεται με άγρια ροκ στοιχεία, ή στo άλλο άκρο, να χαρακτηριστεί bohemian glam . Κι ενώ η θεωρεία είναι ίδια, αλλιώς "το βγάζει" η Nicole Ritchie, αλλιώς μας "το δίνει" η Rachel Zoe, τελείως διαφορετικό είναι αυτό της Erin Wasson...
Στην πράξη, κάπως έτσι μπορείς να ντυθείς, 
1. αν πάψεις να ξεσκαρτάρεις τα ρούχα σου, κρατάς τα πάντα και τα μεταποιείς, 
2. αν μπερδεύεις, είδη αγορασμένα από καταστήματα λαϊκής τέχνης, με Ralph Lauren,
3. αν μπορείς στα high street καταστήματα να ξεχωρίσεις ιδιαίτερα κομμάτια αυτού του - ζητούμενου - ύφους, ανάμεσα στο μπάχαλο των στιλ που κρέμεται στις κρεμάστρες τους...
4. αν το "έχεις" και μπορείς να φορέσεις ανάλογα τα κοσμήματα σου.


Στην περίπτωση μου, εκτός από τα παραπάνω σκοπεύω να το "βγάλω" όλο σε πολύ ελαφρύ παστέλ, γιατί μου άρεσε φοβερά η σειρά του Marc Jacobs για τη Louis Vuitton. Δεν αναφέρομαι στο 60's στιλ, αλλά στα υπέροχα "ζαχαρωτά" χρώματα. ( Αν δοκιμάσω να ντυθώ με τα broderie γιακαδάκια και αυτό το μήκος φούστας, το ξέρω γιατί με ξέρω, θα έχετε εικόνα του μέλλοντος, με εμένα συνταξιούχο... ). 
Marc Jacobs for Louis Vuitton 2012

Θα μπορούσα όμως, να μπερδέψω στο look μου και ορισμένα parisial chic στοιχεία,  τύπου Alexa Chunk. Καθόλου εύκολο task, διότι το πολύ πουά, το χαριτωμένο doll look και τα fake vintage, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα, να "φέρνω" σε μια ακόμη μεγαλύτερη star, καταλάβατε φυσικά, ότι εννοώ την πολυαγαπημένη μικρών και μεγάλων,

Minnie Mouse !

Χρονικά τώρα, δεν με βλέπω bohemian chic πριν το Μάιο... Μέχρι τότε, όπως ήδη είπαμε, θα κυκλοφορώ ανάμεσα σας, "μικρό κεφάλι - τεράστιο σώμα", στο φουσκωτό πάπλωμα -  πανωφόρι και θα ονειρεύομαι. Τα ζεστά πρωινά, τα γυμνά χέρια με τα πολλά δαχτυλίδια και τα γυαλιά γίγας κόντρα στον ήλιο...

monsoon summer 2011

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ, διαβάζω ότι από -1 θα πάμε στους 6 βαθμούς πάνω από το μηδέν την ερχόμενη Τρίτη!%^%^$#::-(!!

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

'12 και κάτι ψιλά...

Ως γνωστόν, η ζωή - και η δουλειά στη δική μου περίπτωση- μπορεί να σε πάει παντού, αρκεί να είσαι έτοιμος για όλα και να διαθέτεις μια φυσική περιέργεια, για χάρη της οποίας, θα δεις πολλά...


Μια συνεργασία στο περιβάλλον της δουλειάς της αδερφής μου και να μαι κι εγώ, καθιστή στο NEWLIFE. Αυτή τη φορά δεν αποκαλύπτω μια ακόμη beauty clinic, ούτε αυτά που με άγγιξαν σχετίζονται με fashion & style. Το NEWLIFE είναι "Μονάδα Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής". Αυτή είναι η "εξήγηση" που συνοδεύει το επίσημο λογότυπο στην ταμπέλα εισόδου, αλλά και στα φυλλάδια που κρατάω στα χέρια μου.
Μάλιστα. Oι κύριοι εδώ βοηθάτε ζευγάρια να αναπαραχθούν. Να μια μεσιτεία για την οποία θα πλήρωνα όσο όσο, σκέφτηκα. Δεύτερη σκέψη, τι φοβερό challenge είναι αυτό  για την ιατρική ομάδα που ανδρώνει τη μονάδα. Κοντά τους αποκτούν παιδάκια μαμάδες, μπαμπάδες, ή συνδυασμοί που παρουσιάζουν πρόβλημα. Στη θέση τους, κάθε φορά που θα πετύχαινα εγγυημένη σύλληψη με φινάλε γέννα, θα γιόρταζα πανηγυρικά. 


Η συμπαθητική Aφροδίτη, - η κλινικός εμβρυολόγος που θα με ξεναγήσει - με σηκώνει από το late 60's περιβάλλον τoυ χώρου αναμονής και με οδηγεί στους διαδρόμους. "Εδώ γίνεται αυτό, εδώ γίνεται το άλλο,...το ένα, το άλλο, όλα ενδιαφέροντα με μια αίσθηση ότι ζεις σκηνές από το μέλλον. Kαι φτάνουμε στο πιο εντυπωσιακό κομμάτι του τουρνέ, γιατί κάπου ανάμεσα στα λόγια της εμβρυολόγου ακούω τη φράση "κατάψυξη ωαρίων". Το μάτι μου φυσικά γυαλίζει αυτόματα σαν ψαριού φρεσκότατου. 


"Συγνώμη, τι εννοείτε φύλαξη ωαρίων; Γιατί αν είναι αυτό που νομίζω, θα το πω σε όλες τις single φίλες μου κι όπως είστε και στο δρόμο για το αεροδρόμιο, θα περνάνε, θα στέλνουν αγάπη και φιλάκια στο μελλοντικό τους παιδί και θα φεύγουν προς πάσα κατεύθυνση να καλοπεράσουν, χωρίς κανένα στρες υπογονιμότητας που σχετίζεται με την ηλικία...άσε που δεν θα υποχωρήσουν μπροστά στα χούγια κανενός κακομαθημένου εργένη, μέχρι ο κύριος "εκλεκτός" να πει το μεγάλο "ναι"...


Έλεγα, έλεγα, είχα τόσα να πω, ενθουσιάστηκα βλέπετε με την πρόοδο της επιστήμης και δεν κατάλαβα την παρουσία του γιατρού και της δεύτερης εμβρυολόγου της μονάδας, που μπήκαν αθόρυβα στο δωμάτιο.
" Δεν είναι ακριβώς έτσι", με διακόπτει ο μαιευτήρας κ.Δόβας. Αμέσως έστρεψα στο βλέμμα μου στις γυναίκες για να δω αντίδραση. Αν κόντραραν τον γιατρό σε αυτό το σημείο, θα έβρισκα έδαφος να πουλάω πνεύμα, μέχρι σήμερα. Η γυναίκες όμως, της επιστημονικής ομάδας είχαν μια πολύ μετρημένη αντίδραση που με έβαλε στη θέση μου. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να εκτιμώ πραγματικά τη δουλειά τους, γιατί πέρα από εντυπώσεις, μου δόθηκαν απαντήσεις, συν ένα μαθηματάκι ζωής, ως extra bonus. Δεν ενίσχυσαν την τάση μου να οργανώσω ολόκληρο κίνημα πελατισσών τους, για φύλαξη ωαρίων. Αντιθέτως, μου εξήγησαν με λεπτότητα ότι αυτό δεν είναι το ζητούμενο, πραγματοποιείται, αλλά με μέτρο και σύνεση. Γιατί, ναι μεν έχουμε πλεονέκτημα διατηρώντας νεανικά ωάρια, αλλά πρέπει να σκεφτούμε και το "γερασμένο" σώμα που θα φιλοξενήσει αυτά, στο μακρινό μέλλον.... Στο σημείο αυτό, είχα ενόραση μια μαυρισμένη σαν σταφίδα 55άρα, εννοείται μόνη, ανεξάρτητη τύπισσα στο αεροδρόμιο της Μυκόνου, με αποθηκευμένα μερικά ωράρια 15ετίας. Nομίζω δεν την πολυζήλεψα... 
Ούτε με έκαναν όμως, οι κύριοι experts να νιώθω μετά τη συζήτηση τις ακραίες ανασφάλειες της αντίθετης πλευράς, περί απόκτησης τέκνου μέχρι τα πρώτα ..άντα και άλλα κοινά και άτοπα. 


Αυτό που είπα σε μια αγαπημένη μου φίλη το ίδιο βράδυ over the phone, ήταν ότι αν δεν είχα ακόμη παιδιά, κάτι εξίσου λογικό και συνηθισμένο με το να έχεις παιδιά στην εποχή μας, θα έκανα ανελλιπώς  τις εγωιστικές, κρυφές επισκέψεις μου στο NEW LIFE (www.newlife-ivf.gr). Ίσως όχι για να καταψύξω ωάρια μου, αλλά σίγουρα για  την  ψυχολογική στήριξη και ιατρική υποστήριξη που θα με συντηρούσε ακμαία.  Μέχρι τη μέρα που θα έβρισκα τον άνδρα με τα στοιχεία καλού μπαμπά. ( Τούτο το τελευταίο βέβαια δεν αναλύεται, έχει να κάνει μάλλον με τις "οφειλές" που έχεις να πληρώσεις στο σύμπαν, σύμφωνα με το πως κινήθηκαν οι πρόγονοι σου...;-)


Eύχομαι σε όλες τις γυναίκες που διαβάζουν το stapaliamoulouboutin, ακριβώς ότι ευχήθηκα και πέρυσι, 


Υγεία και Τύχη + την Εμπειρία της Μητρότητας με τον καλύτερο τρόπο που  ΑΥΤΗ θα βρει τρόπο να εκδηλωθεί, ανά περίπτωση !
Καλό 2012 να έχουμε